– محمد رسول قمرپور متولد ۱۳۷۵، قهرمانی است که ناشنوایی را نه یک سد، بلکه میدانی برای اثبات اراده‌اش دید. او با تکیه بر باور قلبی و پشتکاری کم‌نظیر، از مدارس عادی تا ایستادن بر بام المپیک، جهان و آسیا پیش رفت، او معتقد است ناشنوایی، محدودیت نیست؛ بلکه پله‌ای برای اوج گرفتن است، قمرپور قهرمان پرآوازه تیم ملی کشتی آزاد ناشنوایان ایران از استان البرز است که به خوبی فعل خواستن را معنا کرده است. کشتی‌گیری که از دیار ما، با اراده‌ای پولادین، بر بلندای المپیک و جهان ایستاده است.
داستان قهرمانی‌اش را از ۱۳ سالگی در باشگاه کشتی آغاز کرد. او می‌گوید: وقتی برای نخستین بار در باشگاه کشتی تمرین کشتی گیران را دیدم، چنان علاقه‌مند شدم که از پدرم خواستم برایم دوبنده و کفش کشتی بخرد، همان لحظه بود که مسیر زندگی من تغییر کرد و در ۱۷ سالگی، پیراهن مقدس تیم ملی نوجوانان را بر تن کردم.
عبور از سدها با باور به خود
او در مورد دلیل کم شنوایی اش می گوید: در سن ۴ سالگی به دلیل بیماری زردی، شنوایی خود را از دست دادم؛ اما این اتفاق هرگز نتوانست من را متوقف کند. با پشتکار و ایمان به توانایی‌هایم، در مدارس عادی تحصیل کردم و حتی با چالش‌های تکلم و نگاه‌های گاه متفاوت هم‌کلاسی‌ها با قدرت برخورد کردم.
او با یادآوری دوران تحصیلش می‌گوید: سعی کردم با تلاش زیاد، گفتارم را تقویت کنم تا در کنار دانش‌آموزان شنوا به تحصیل ادامه دهم. امروز از تمام کسانی که باعث شدند برای بهتر شدن تلاش کنم، سپاسگزارم.
قهرمانی در تشک، خدمت در شهرداری
این قهرمان که دارنده ۲ مدال المپیک، ۴ مدال طلای جهان و ۲ مدال آسیایی است، در کنار افتخارآفرینی برای ایران، الگوی موفقیت در زندگی شغلی نیز هست.
ماجرای استخدام او در شهرداری مشکین‌دشت خواندنی است؛ پس از کسب مدال طلای مسابقات جهانی ۲۰۱۵ تهران، شهردار وقت به دیدار او رفت و جویای خواسته‌اش شد. محمد رسول گفت: من هیچ‌چیز نمی‌خواهم، فقط یک کار می‌خواهم و با این درخواست، شهردار وقت به سرعت او را به کار فرا خواند و از همان شنبه، مسیر شغلی او آغاز شد و او اکنون با حدود ۱۲ سال سابقه، در کنار کشتی، به خدمت به مردم مشغول است.
ناشنوانیان و کم شنوایان بیشتر با چه مشکلاتی مواجه هستند؟
بیشتر با مشکلاتی مثل ارتباط و دسترسی به اطلاعات، آموزش و اشتغال و گاهی کمبود امکانات مناسب مواجه هستند. مهم‌ترین مسئله، فراهم کردن فرصت‌های برابر و ایجاد محیطی است که بتوانند توانایی‌های خودشان را به‌خوبی نشان دهند.
در مورد پاداش های ورزشی که به قهرمانان مثل شما داده می شود توضیح دهید؟
ما برای رسیدن به مدال و افتخارآفرینی، سال‌ها تمرین می‌کنیم، سختی می‌کشیم و با تمام توان برای کشورمان تلاش می‌کنیم. وقتی روی سکوی قهرمانی می‌ایستیم، پرچمی که به اهتزاز درمی‌آوریم همان پرچم سه‌رنگ مقدس جمهوری اسلامی ایران است که ورزشکاران شنوا به اهتزاز درمی‌آورند. مگر رنگ پرچم ما با آنها فرق می‌کند؟ مگر افتخاری که برای ایران به دست می‌آوریم، کمتر از افتخار آنهاست؟ ما نمی‌خواهیم به خاطر ناشنوا بودن امتیاز بیشتری بگیریم؛ فقط می‌خواهیم عدالت و برابری در ارزش‌گذاری افتخارات ورزشی رعایت شود. پاداش قهرمانی فقط یک مبلغ مالی نیست؛ برای یک ورزشکار نشانه‌ای از احترام و قدردانی از سال‌ها تلاش و فداکاری اوست.
امیدوارم مسئولان نگاه جدی‌تری به این موضوع داشته باشند و شرایطی فراهم کنند که قهرمانان ناشنوا نیز مانند سایر قهرمانان کشور، متناسب با افتخاری که برای ایران به دست می‌آورند مورد حمایت و تقدیر قرار بگیرند.
غیر از این مشکل که در حوزه ورزش است مشکل دیگری وجود دارد؟یکی از مشکلات مهم جامعه ناشنوایان، موضوع اشتغال و حمایت‌های شغلی از قهرمانان ورزشی است. متأسفانه ورزشکاران ناشنوا در حال حاضر در آیین‌نامه «سرباز قهرمان» قرار ندارند و این یعنی قهرمانان ناشنوا از امکان استخدام رسمی دولتی که برای برخی دیگر از قهرمانان در نظر گرفته شده، محروم هستند.
در حالی که ورزشکاران شنوا و قهرمانان پارالمپیک از این امتیاز برخوردارند، قهرمانان ناشنوا با وجود سال‌ها تمرین، تلاش و افتخارآفرینی برای کشور، از این فرصت بی‌بهره‌اند. به نظر من این موضوع یک بی‌لطفی بزرگ و یک تبعیض جدی در حق جامعه ورزش‌های ناشنوایان است.
ما انتظار امتیاز ویژه‌ای نداریم؛ فقط می‌خواهیم زحمات و افتخارات ورزشکاران ناشنوا به شکل عادلانه دیده شود و فرصت‌های برابر در زمینه اشتغال و آینده شغلی برای ما فراهم شود.
امیدوارم با حضور رئیس جدید فدراسیون ورزش‌های ناشنوایان مسعود فراهانی، بتوانیم با پیگیری و همکاری مسئولان، این مشکلات و سایر دغدغه‌های ورزشکاران ناشنوا را برطرف کنیم و شاهد حمایت و توجه بیشتری به این جامعه باشیم.
سخن پایانی:
من ناشنوایی را نه به عنوان یک معلولیت، بلکه به عنوان بخشی از زندگی‌ام پذیرفتم و با باور به خود، به اینجا رسیدم. هیچ محدودیتی نمی‌تواند جلوی کسی را که اراده کرده است، بگیرد.
رویداد کرج برای محمد رسول قمرپور که نه تنها یک قهرمان ورزشی، بلکه نمادی از امید و خودباوری برای همه جوانان ایران‌زمین است برای او در تمامی مراحل زندگی و مسابقات پیش رو، آرزوی موفقیت و سربلندی دارد.
انتهای پیام/
