رویداد کرج، ؛ در خیابان 22 بهمن عباس آباد سر کوچه شهید اروجعلی الهیاری لختی برای استراحت نشسته ام، در افکار خود غوطه ورم و می اندیشم که عباس آباد چگونه عباس آباد شده است؟ و این شهیدی که عکسش بر سر یک کوچه مزین شده آیا در این محل زیسته است، از پیرمردی که کنارم نشسته است در مورد شهید می پرسم که می گوید مادرش سه مرتبه برای جلوگیری از رفتنش به جبهه اقدام کرد اما او با اصراری که داشت به جبهه رفت و به شهادت رسید.
وقتی از شغل و حرفه ام می پرسند و متوجه می شوند سر صحبت و گلایه را باز می کنند؛ عباسآباد که به گواه ساکنان قدیمیاش، یکی از کهنترین سکونتگاههای منطقه است و روزگاری نه چندان دور، قطب آموزشی برای روستاهای اطراف نظیر ولدآباد و محمدشهر محسوب میشد، امروز در سایه بیتوجهیها به منطقهای محروم از ابتداییترین زیرساختهای رفاهی تبدیل شده است.
روایتی از سال ها عقبگرد زیرساختی
در گفتوگویی که با دو تن از اهالی قدیمی این منطقه -که نخواستند نامشان فاش شود- داشتیم، تصویری تضادگونه از گذشته و حال عباسآباد ترسیم شد.
یکی از آنان که ۴۰ سال است در این منطقه سکونت دارد، با اشاره به پیشینه تاریخی عباسآباد میگوید: زمانی که حتی خبری از توسعه ولدآباد و محمدشهر نبود، دانشآموزان از مناطق دور و نزدیک برای تحصیل به دبیرستان دهخدای عباسآباد میآمدند، اما امروز آن قدمت، سهمی از توسعه برای اهالی باقی نگذاشته است.
فقرِ خدمات درمانی و حملونقل
صدایِ گلایه اهالی از نبودِ «ابتداییترینها» یکی از اصلیترین دغدغههای ساکنان، فقدان مراکز درمانی کارآمد است.
یکی دیگر از ساکنان قدیمی، با تاکید بر اینکه وضعیت درمانگاه فعلی پاسخگوی نیاز جمعیت منطقه نیست، تصریح میکند: ما حتی یک داروخانه یا درمانگاه مجهز با حضور مداوم پزشک نداریم. اگر نیمهشب بیماری داشته باشیم، دستمان به هیچجا بند نیست.
علاوه بر بحران بهداشت و درمان، وضعیت حملونقل عمومی نیز عملاً از کار افتاده است. طبق گفته اهالی، خطوط اتوبوسرانی که سالها پیش وظیفه جابهجایی مسافران را بر عهده داشتند، مدتهاست حذف شدهاند و مردم این منطقه برای تردد روزانه به محمدشهر یا نقاط دیگر، با مشکلات جدی روبهرو هستند.
فرهنگ و اشتغال؛ جامعهای که در بنبست مانده است
اقتصاد عباسآباد که عمدتاً بر پایه مشاغل کارگری استوار است، در غیاب حمایتهای فرهنگی و اجتماعی رها شده است. فقدان حتی یک فرهنگسرا برای پرکردن اوقات فراغت جوانان، از دیگر کمبودهایی است که مورد اعتراض ساکنان قرار گرفته است.
مطالبهگری از استانداری و شهرداری محمدشهر
اهالی عباسآباد در حالی که می گویند در حوزه شهرداری محمدشهر هستند، از مسئولان ارشد استانی و شهردار مطالبه دارند که نگاهی «عدالتمحور» به این منطقه داشته باشند.
خواسته آنها روشن است؛ بهداشت، احداث یا تجهیز درمانگاه با حضور پزشک و داروخانه شبانهروزی، حملونقل، احیای خطوط اتوبوسرانی برای اتصال عباسآباد به مرکز شهر و توسعه فرهنگی، ایجاد فرهنگسرا و فضاهای آموزشی برای نسل جوان.
عباسآبادِ امروز، نیازمندِ احیایِ اعتبارِ گذشته است، برای منطقهای که سال هاست سابقه سکونت دارد، پذیرفتنی نیست که ساکنانش برای ابتداییترین حقوق شهروندی خود ناچار به گلایه باشند.
ضروری است مدیریت شهری محمدشهر با اولویتبندی نیازهای زیرساختی این محله، گامی برای رفع محرومیتهای انباشتهشده عباسآباد بردارد.
انتهای پیام/
