
-بی تردید، حضور بیش از ۲۵۰ شب ملت در تجمعات شبانه، تحت پرچم واحد ایران اسلامی، یک مبعث مردمی و بزرگترین تجلی سرمایهٔ امنیتی، اجتماعی بی نظیر در عصر معاصر است؛ خیزشی که از هر سلاح پیشرفتهای، ایمنتر و بازدارندهتر عمل میکند.
بزرگترین خاکریز اقتدار ملی، که نباید اجازه داد تا به میدان تنازع بقای جریان های سیاسی یا ابزاری برای مصادره به مطلوب توسط احزاب و جناحهای منفعت طلب تبدیل شود؛ چرا که اصالت و ارزشمندی ماهیت این حرکت در غیر دولتی بودن و حفظ سبقه و صبغهٔ “وحدت ملی” نهفته است؛ تا بواسطهٔ آن، مملکت از چنگال جنگهای شناختی، ترکیبی و تلاشهای مذبوحانه برای تفرقه افکنی و نا امیدسازی مردم در پشت این “سپر دفاعی مستحکم” مصون باقی بماند.
در این میان، چالش بنیادین، عبور از تجمعات صرفاً شعار گونه و باز طراحی هوشمندانهٔ محتوای این خیزش مبارکست؛ چرا که هدف غایی این تجمعات شبانه، نباید در محدودهٔ شبها و شعارهای ایدئولوژیکی، سیاسی، امنیتی صرف محصور بماند، بلکه این ظرفیت عظیم باید به بعنوان پل واره ای ارتباطی از دایرهٔ زمانی شب، به محیط زیست روزمرهٔ مردم امتداد یافته و نقش پیشران پیشرفت دهندهٔ هنجارهای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و اصلاحگر و آموزش دهندهٔ آسیب ها و ناهنجاری موجود را ایفا نماید؛ ظرفیتی که بطور استمراری باید به محرکی چند بعدی برای ارتقاء و ایمنی زندگی روزمره تبدیل شود.
با این تفاصیل، بازترسیم زوایای این ظرفیت در قالب فرهنگ شهروندی؛ از ترویج مصرف بهینهٔ انرژی و آموزش فرهنگ صرفه جویی اقتصادی و تعمیق سواد رسانهای گرفته تا حمایت از محله محوری و مساوات مؤمنانه و توسعه و عمران چند ضلعی کشور، مستلزم تبدیل انرژی بالقوهٔ مردم از حالت مطالبات مطلق، به کنشهای بالفعل مدنی در عرصههای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است.
بنابراین، برای تحقق این تحول دگردیسانه، ریل گذاری ساختاری عمیق برای استفاده از توانمندی های این جامعه پوست انداخته در برابر انواع تهدید و تحریم و جنگ، ضرورتی کاملا حیاتی است.
در واقع این جریان باید علاوه بر حفظ خاستگاه اولیهٔ امنیتی، اجتماعی در قالب تجمع شبانه، به “الگوواره ای زیستی برای بسط و اصلاح زندگی روزمره” تبدیل شود تا بتوان از آن در تمامی ابعاد زیست اجتماعی استفاده کرد.
چه، تنها در صورت این طراحی هدفمند، میتوان این ظرفیت بینظیر را از یک رویداد گذرای سیاسی، اجتماعی، به یک “پیشران ماندگار و ملی” در تقویم تاریخ تبدیل کرد؛ رویدادی که همانند “پویش ۳۱ میلیونی جانفدایان”، در بزنگاههای حیاتی، به “موتور مولد شکوه و شکوفایی تمدن ایرانی-اسلامی” بدل گردد.
انتهای پیام/




